Draumar geta ræst: Ferðin hennar Kenedy Williams frá því að veiða með pabba til þess að fá meistaragráðu

Frá unga aldri hefur Kenedy Williams alltaf vitað að hún ætlaði að verða líffræðingur þegar hún yrði stór. Frá því að hún var lítil hefur hún haft gaman af því að kanna lífið úti í náttúrunni og farið að veiða kyrrahafslax með pabba sínum. Ekki nóg með það þá las hún einnig fræðibækur um líffræði, gerði vísindasett heima og horfði á náttúrulífs heimildarmyndir. Með þennan brennandi áhuga á lífinu á jörðinni þá er það kannski engin furða að hún fór í meistaranám í líffræði. Hún þurfti þó að flytja yfir Atlantshafið til að gera það. Frá Bandaríkjunum til Íslands, paradís fyrir innhverfar manneskjur eins og hún kallar það.

Kenedy as a young girl with the Pacific salmon she caught with her dad. // Ung Kenedy með kyrrahafslax sem hún veiddi með pabba sínum.

Að skoða tennur og kjálkabein hjá laxfiskum

Núna hefur Kenedy lokið meistaranáminu sínu við Háskóla Íslands! Í síðasta mánuði varði hún meistararitgerðina sína og stóð sig með prýði. Síðustu tvö ár hefur hún verið að rannsaka aðlaganir í höfuðlögun hjá laxfiskum. Hún skoðaði kjálka og tennur hjá mismunandi laxfiska stofnum til að kanna hvort að munurinn á milli þeirra fari eftir því hvað fiskarnir eru að éta.

Left: Kenedy with her supervisor Guðbjörg Ósk Jónsdottir (left) and labmate Ruhila Goswami (right). Right: one of the brown trout that Kenedy caught for her MSc project. // Vinstri: Kenedy með leiðbeinandanum sínum henni Guðbjörgu Ósk Jónsdóttur (vinstri) og samnemanda Ruhila Goswami (hægri). Hægri: einn af urriðunum sem Kenedy veiddi fyrir meistaraverkefnið sitt.

Meistaraverkefni hennar fól í sér fjölbreytt verkefni, til að ná í tennurnar og kjálkana fyrir verkefnið sitt þurfti hún að gera feltvinna (sem hún elskaði), þar sem hún veiddi fiska með því að nota rafveiðar. Labbavinnan fólst í því að „sjóða“ fisk hausa og fjarlægja tennur og bein úr þeim. Að lokum þurfti hún að gera tölvuvinnu þar sem hún setja kennileiti (e. landmarks) á ljósmyndir af fiskibeinum. Hún minnist á það að henni þótti þessi hluti sístur þar sem hún þurfi að eyða klukkutímum að stara á tölvuskjáinn og brenna í sér augun. Heppilega eftir það gat hún farið að greina gögnin sín. Hún sagði: „Mér finnst mjög gaman að greina gögn og leita af munstrinu í niðurstöðum mínum. Mér finnst það mjög gefandi að fá niðurstöður eftir alla erfiðis vinnuna og tölfræði getur verið undarlega skemmtileg stundum.“


Athugasemd: Það að setja kennileiti (e. landmarks) á ljósmyndir af beinum er gert með því að setja punkt/hnit á ákveðin svæði á beinunum. Þessir punktar eru með x- og y-hnit og með því að bera saman x- og y-hnitin milli beina er hægt að greina breytingar á lögun.

Left: learn more about electrofishing (made by Guðbjörg Ósk Jónsdóttir). Right: Kenedy electrofishing for small fish. // Vinstri: lærðu meira um rafveiðar (eftir Guðbjörgu Ósk Jónsdóttir). Hægri: Kenedy að rafveiða seiði.

Ástríða Kenedy á líffræði skín einnig í gegn í persónulegum áhugamálum hennar. Kenedy nýtur þess að vera úti við, fara í gönguferðir með hundinn sinn og í útilegur. Jafnvel fiskar eru ekki öruggir í frítíma hennar þar sem henni finnst gaman að veiða og kanna fjörur. En jafnvel mestu útivistarunnendur þurfa stundum á afslappandi degi að halda og þá eyðir hún tíma sínum inni við handverk og horfa á sjónvarpið.

Kenedy Williams

Þú ert aldrei of ungur til að framkvæma rannsóknir

Við spyrjum alla nýútskrifaða framhaldsnema um ráð þeirra um hvernig er hægt að taka þátt í rannsóknum. Kenedy leggur áherslu á það að enginn er of ungur til að stunda rannsóknir og vinna með rannsóknarstofum og lagardýrasöfnum í sínu nágrenni. Hún sagði: „Sendu alltaf tölvupóstinn, kynntu sjálfan þig og spurðu um starfsnám. […]. Spurðu um starfsþjálfun, kynntu þér starfið (laun, menntun o.s.frv.) og finndu hvað hentar þér best.“ Kenedy fékk einmitt tækifærið til að gera meistaraverkefni sitt með því að nota þessar aðferðir. „Þú færð aldrei það sem þú reynir ekki að fá!“

 

Eins og er vinnur Kenedy enn fyrir rannsóknarstofuna þar sem hún lauk meistaragráðunni sinni, auk þess kennir hún sem stundakennari. Hún vonast til að geta verið áfram á Íslandi og fundið sér vinnu eða doktorsnám. Eitt er hún þó viss um: „Ég verð örugglega enn þá vísindamaður eftir fimm ár.“

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *